Hasło: Abulafija cz2

Po odzyskaniu wolności udał się na Sycylię, gdzie ogłosił się Mesjaszem. Z włoskiego okresu (1271-91) pochodzą niemal wszystkie jego zachowane dzieła. A. był autorem esejów, traktatów i rozpraw o treści mistycznej, m.in. Sefer ha-Szem ['księga imienia'], zawierającej medytacje na temat imienia boskiego, Sefer ha-Ot ['księga znaku'], przedstawiającej różne proroctwa, Or ha-Sechel ['światło intelektu'] oraz rozprawy o magicznym znaczeniu tetragramu JHWH (Jahwe). Podstawą mistycyzmu A. była kabalistyczna doktryna 10 sfer, tzw. sefirot (kabała), zajmująca się objawieniem Boga w procesie tworzenia. Czysta myśl Boga mówi jakimś językiem, dlatego wiedza o różnorakich kombinacjach liter i medytacja nad nimi jest wg A. "logiką mistyczną" myślenia nakierowanego na Boga. Pisma A. odegrały istotną rolę w dalszym rozwoju kabały, szczególnie w XVI w. w środowisku kabalistów działających w m. Safed (górna Galilea), a także chrześc. myślicieli zainspirowanych kabałą (G. Pico della Mirandola, J. Reuchlin).
G. Scholem Mistycyzm żydowski, Warszawa 1997
M. Idel The Mystical Experiences of Abraham Abulafia, Albany 1988
tegoż Language, Torah and Hermeneutics in Abraham Abulafia, Albany 1989.
sokrates - system checkpoint - podpórki do książek