Hasło: Abydos cz4

Po zwycięstwie wdzierali się do obiektu, gdzie odgrywano scenę zmartwychwstania Ozyrysa i z triumfem powracano na świętą barkę. A. podupadało stopniowo w czasach gr. i rzym., chociaż nadal przybywały tu do końca III w. n.e. pielgrzymki. Za Ptolemeuszy (306-330) odwiedzały one gł. nową świątynię Serapisa, a w czasach rzym. wyrocznię ludowego bóstwa Besa. Pogańskie obiekty sakralne przestały funkcjonować prawdopodobnie pod koniec IV w. n.e., w świątyni Setiego I zamieszkały mniszki, nieopodal zaś na południe od tego obiektu mnich Mojżesz zał. klasztor Św. Mikołaja. W 1718 A. zostało prawidłowo zidentyfikowane przez podróżnika C. Sicarda. Nekropola z czasów dynastii tynickich (I i II) była 1896-98 przedmiotem badań archeol. podjętych przez E. Amelineau, a następnie ang. ekspedycji M.F. Petriego, który 1901-02 odkrył Ozyrejon.
A. Niwiński Bóstwa, kulty i rytuały starożytnego Egiptu, Warszawa 1993
H. Frankhort Ancient Egyptian Religion, New York 1948
G. Roeder Die agyptische Religion in Texten und Bildern, Bd. 2, Zurich 1960.
international calling card - Projekty wnętrz - wideofilmowanie gdańsk